Φωτεινή Τσακίρη: «Θέλω να πιστεύω ότι η αγάπη είναι ανίκητη»
Της αρέσουν οι αλλαγές, έχει αγαπησιάρικη σχέση με το θέατρο, τη γοητεύει η τηλεόραση και επιδιώκει να χαίρεται προσωπικές στιγμές.
Σας συναντάμε στη Θεσσαλονίκη, όπου ήρθατε για να συμμετάσχετε στην παράσταση «Το Φιόρο του Λεβάντε», ένα επιτυχημένο έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου. Ναι, και είμαι πολύ χαρούμενη γι' αυτό. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να περπατήσω και να ζήσω την πόλη σας, γιατί δυστυχώς δεν το έκανα στο παρελθόν. Τη Θεσσαλονίκη την έβλεπα πάντα σαν ένα υπέροχο πέρασμα. Το λέω αυτό επειδή κατάγομαι από την Ορεστιάδα, οπότε όταν την επισκέπτομαι πάντα περνάω από εδώ, χωρίς όμως να μένω.
Έχω την αίσθηση ότι -έχετε παίξει στο παρελθόν στη Θεσσαλονίκη. Ναι, πράγματι, στο πλαίσιο μιας καλοκαιρινής περιοδείας. Είχαμε μείνει όμως πολύ λίγο και έτσι δεν χάρηκα την πόλη.
Το θεατρικό έργο παιζόταν τρία χρόνια στην Αθήνα. Μεγάλη επιτυχία. Ναι, ακριβώς! Πρόκειται για ένα πολύ ευχάριστο έργο, μια κωμωδία ηθών με αναγνωρίσιμους χαρακτήρες. Επίσης φαίνεται ότι οι διανομές του Σπύρου Παπαδόπουλου ήταν σωστές, και η ερμηνεία του βέβαια είναι εξαιρετική.
Είναι πάντως πολύ γοητευτικό που κάποια θεατρικά κείμενα παραμένουν τόσο πολύ επίκαιρα μετά από τόσα χρόνια. Ναι, δεν είναι φοβερό; Τρομερά γοητευτικό. Τα κείμενα αυτά κουβαλάνε τα ήθη, τα έθιμα, το άρωμα μιας άλλης εποχής. Αυτό σε κάνει να νοσταλγείς λίγο.
Είστε άνθρωπος που νοσταλγεί γενικώς; Παλιότερα περισσότερο.
Πώς είναι η συνεργασία σας με τον Σπύρο Παπαδόπουλο; Είναι η πρώτη φορά που δουλεύετε μαζί; Ναι, η πρώτη φορά, και ελπίζω να υπάρξει και δεύτερη. Αυτό νομίζω τα λέει όλα.
Στην παράσταση αναφέρονται και αρκετοί ιδιωματισμοί από τη Ζάκυνθο. Ναι, από τον Νιόνιο, και πρέπει να σας πω ότι ο κόσμος το απολαμβάνει πολύ, το διασκεδάζει.
Ήσασταν μελαχρινή, μετά περάσατε στο ξανθό και τώρα γίνατε καστανή. Δεν τις φοβάμαι καθόλου τις αλλαγές. Μου αρέσουν και όσο μπορώ τις επιδιώκω. Δεν μπορώ τα καλούπια. Βαριέμαι.
Πάμε λίγο στα τηλεοπτικά δρώμενα. Ο περισσότερος κόσμος σάς γνώρισε μέσα από τα πετυχημένα τηλεοπτικά σίριαλ «50-50», «Μπαμπά μην τρέχεις» και «Λίτσα.com» που συμμετείχατε τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για πολύ καλές δουλειές παραγωγές που άρεσαν στον κόσμο και χαίρομαι που συμμετείχα σε αυτές.
Σας αρέσει να δουλεύετε στην τηλεόραση; Πολύ! Είναι μία εντελώς διαφορετική διαδικασία από ό,τι στο θέατρο, το οποίο όμως είναι και πιο αγαπησιάρικο. Στην τηλεόραση οι ρυθμοί είναι τρομερά εντατικοί και γρήγοροι.
Πάντως στο «Λίτσα.com» ως Τζένη ήσασταν αρκετά αντιπαθητική... (γέλιο) Σας ευχαριστώ πολύ!
Αυτό σημαίνει βέβαια ότι ο ρόλος σας ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος. Σίγουρα. Η Τζένη ήταν δαιμόνια και αρκετές φορές και αντιπαθητική. Ευτυχώς ο κόσμος ήταν ευγενικός μαζί μου και όταν μιλούσαμε στο δρόμο δεν μου ανέφεραν την αντιπάθειά τους στο ρόλο. (γέλιο)
Τελικά όμως στη σειρά δεν κέρδισε τη μάχη η Τζένη. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη είναι αήττητη; Θέλω να πιστεύω ότι η αγάπη έχει τέτοια δύναμη που δεν μπορεί τίποτα να τη νικήσει, ούτε το μυαλό μιας τόσο πανούργας γυναίκας. Βέβαια, εμένα δεν μου αρέσουν και οι απόλυτοι χαρακτηρισμοί, δηλαδή ο καλός, ο κακός, ο όμορφος, ο άσχημος. Το λέω αυτό γιατί προσπάθησα να καταλάβω τα κίνητρά της, να την κατανοήσω. Επίσης, αρκετός κόσμος, ειδικά στην αρχή, ήταν με το μέρος της. Μην ξεχνάτε ότι αυτή είχε σχέση και μπήκε στη μέση η Λίτσα.
Πέρσι που κάνατε το σίριαλ δεν παίζατε στο θέατρο; Όχι.
Προτιμάτε κάθε σεζόν να κάνετε είτε τηλεόραση είτε θέατρο και όχι και τα δύο την ίδια περίοδο; Αυτό θα ήταν ιδανικό για μένα. Μια φορά επιχείρησα να τα κάνω ταυτόχρονα και πραγματικά ήταν δύσκολα. Όταν είσαι και στα δύο, μιλάμε για πολλές ώρες. Και το θέατρο και η τηλεόραση θέλουν αφοσίωση, και εκτός απ' αυτό είναι ότι χρειάζεσαι σωματική και πνευματική δύναμη για να αντεπεξέλθεις.
Είναι όμως πολλοί οι συνάδελφοί σας που επιλέγουν να κάνουν θέατρο και τηλεόραση ταυτόχρονα. Αυτοί τα καταφέρνουν. Εγώ δεν ξέρω...
Ίσως επειδή θέλετε να έχετε και ελεύθερο χρόνο για την προσωπική σας ζωή. Προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατόν πιο ισορροπημένη. Φυσικά και επιθυμώ να έχω προσωπικό χρόνο - ό,τι κι αν αυτό μπορεί να σημαίνει. Από το να δεις για παράδειγμα το σύντροφό σου, μέχρι να ξεκουραστείς, να πας για έναν καφέ με μια φίλη, να βγεις έξω και να γευματίσεις με την παρέα σου. Δεν γίνεται μόνο να δουλεύουμε.
|